Main

ผู้หญิงชุดขาว

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ของตัวเองผมเรียนเป็นการเรียนภาคค่ำ ซึ่งผมก็กลับบ้านดึกทุกวันเพื่อนก็ชวนออกไปเทียวโน่นเทียวนี่อยู่เป็นประจำทำให้ผมต้องกลับบ้านดึกดื่นประจำ ซึ่งทางกลับบ้านผมนั้นต้องเข้าซอย ในซอบบ้านผมนั้นมีประวัติมายาวนานคนเท่าเก่าแก่ชอบเล่าให้ฟังบ่อยๆ แถมเป็นทาง 3 แพร่งเก่า ผมก็ระแวงอยู่เหมือนกัน

เวลาเดินกลับบ้าน คนแถวนั้นชอบเล่าว่ามีคนจมน้ำตายทั้งเด็กและผู้ใหญ่ อยู่ที่หลังซอย สุดซอยจะเป็นคลองน้ำยาวๆ และจะมีถนนต่อไปตลาดข้างทางจะเป็นป่ารกมาก และชอบมีพวกวัยรุ่นมาซ่องสุมกันบ่อยๆ และช่วงดึกชาวบ้านแถวนั้นเล่าว่าเคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดสีขาวยื่นอยู่ตรงแถวนั้น ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากเกี่ยวกับประวัติในซอบบ้านผม เพราะตัวผมเองก็กลับดึกบ่อยๆไม่เคยเจอเรื่องแปลกหรือเห็นนู้นเห็นนี่ แต่มีอยู่คืน 1 ผมไปเที่ยวกินเหล้ากับเพื่อนตามปกติที่เคยไปกลับมาตอนตี 2 ซึงในช่วงนั้นไม่ค่อยมีวินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง วิ่งผ่านในซอยบ้านผมแล้ว จึงตัดสินใจเดินเข้าซอยคนเดียว

 

ปกติผมกลับไม่ดึกขนาดนี้จะมีพวกมอเตอร์ไซค์รับจ้างวิ่งผ่านในซอยอยู่ แต่วันนี้ต้องมาเดินทั้งดึกทั้ง ละแวงขนลุกหวาดระแวงตลอดทางที่เดินเข้าซอย มีไฟข้างทางก็ติดๆดับ มีลมพัดเบาๆทุกอย่างเงียบสะงัด มองเข้าไปในซอยมึดๆไม่มีคน พอเดินไปซักพักได้ยินเหมือนมีคนคอยเดินตามมาข้างหลังอย่างเบาๆ ขนผมลุกไปทั่วทั้งตัว พอหันไปตอนแรกไม่มีอะไร และก็เดินไปอีกพักก็ได้ยินเหมือนเดิม พอคราวนี้ผมหันไป ถึงกับตกใจ!!! เจอผู้หญิงตัวขาวซีดๆผมยาวๆ ผมตัดสินใจหยุดมอง ผู้หญิงคนนั้นก็หยุด ผมเลยถาม ‘’ว่าบ้านอยู่ในซอยนี้หรอครับ’’ แต่มองเห็นหน้าไม่ชัดเท่าไหร่นัก ผู้หญิงคนนั้นก็ได้ตอบมาว่า ‘’ใช่บ้านอยู่ซอยนี้” จากนั้นเขาก็ได้เดินตามมาเรื่อยๆ ผมก็เริ่มอุ่นใจที่มีเพื่อนเดินด้วย พอเดินไปสักพักผมก็ไม่ได้ยินเสียงเท้า ของเขาผมจึงตัดสินใจหันหลังไปมอง

 

ทันใดนั้นไม่มีคน อยู่ๆเขาหายไปผมก็กลับไปมองดูบ้านแถวนั้นก็ยังไม่เห็นมีบ้านแถวนั้นเปิด ถ้าเข้าบ้านไปแล้วก็ควรต้องเปิดไฟในบ้านบ้างละ ผมก็เลยเดินไปคิดไปว่า เราอยู่แถวนี้มาก็นานแต่ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ คิดไปคิดมา ผมก็เกิดความกลัวมากคิดในใจคิดแค่อย่างเดียวเท่านั้น เมื่อไหร่จะถึงบ้าน ทำไมบ้านมันไกลนักว่ะ อยากถึงบ้านเร็วๆพอเดินไปอีกพักใหญ่ก็ใกล้จะถึงบ้านผมละ แต่ทันไดนั้นก็ได้ยินเสียงคนเดินตามมาอยู่ ตอนแรกไกลๆแล้วก็เริ่มเข้ามาใกล้ๆขึ้น ตัดสินใจอีกที หันหลังกลับมาเท่านั้นแหละ เจอผู้หญิงคนนั้นได้ยืนอยู่ตรงหน้าผมซึ่งคราวนี้เห็นหน้าตาเขาชัดเลย หน้าตาเขานั้นเต็มไปด้วยเลือดผมยาวไหล่ตก เท่านั้นแหละครับไม่ต้องพูดอะไรมาก ทำไรไม่ถูกแต่ผมมีสติอยู่ เลยตัดสินใจวิ่งทันทีรองเท้าหลุดทั้ง 2 ข้าง เป็นรองเท้าแตะที่พึ่งซื้อตอนนั้นไม่ได้สนใจไรแล้ว พนค่อยมาเก็บก็ได้ว่ะ ตอนนี้วิ่งก่อน พอถึงบ้านรีบขึ้นไปที่ห้องพระของพ่อ จุดธูปไหว้พระสวดมนต์ แผ่เมตตา แล้วก็นอนในห้องพระเลย พอวันต่อมา

ตอนเช้าก็ได้เล่าเรื่องนี้ให้พ่อแม่ฟัง แม่ก็บอกว่าเมื่อก่อนซอยนี้เคยเป็นทางผ่านผีมาก่อน ไม่แปลกกรอก ที่จะเจอและแม่ก็พาไปทำบุญ หลังจากนั้นผมคิดถึงเรื่องนั้นอีกที่ พึ่งรู้ว่าวันนั้นเป็นวันโกนเป็นวันปล่อยผี แต่หลังจากนั้นผมไม่กล้ากลับบ้านดึกอีกเลยถ้ากลับดึกก็จะจ้างรถเข้ามาส่งตลอด

 

Comments Off on ผู้หญิงชุดขาว